• Onder het motto "Hoe is het nu met..." zal er periodiek een interview komen met "oud eerste spelers" van Atalante, Steeds Hooger, Zuiderkwartier, Apollo, WWNA. Dit interview is met Diana Stander.

    Voorstelrondje:

    Naam: Diana Stander, mijn meisjesnaam is De Wild
    Geboortedatum: 21 augustus 1965
    Geboorteplaats: Deventer
    Ouders: Mijn moeder heet Betsy, mijn vader Gerard is helaas in 2007 overleden
    Broer/zus: Ik heb een iets oudere broer Richard en mijn iets jongere zus heet Jacqueline.

    Welke teams heb je in de jeugd doorgelopen en welke hoogtepunten heb je daar mee gemaakt?
    Ik ben als 6-jarige begonnen met korfballen bij Hellas in Deventer. Toen ik 10 jaar was verhuisden wij naar Apeldoorn. Gradus en Alie Jansen zagen mij op het Hellas toernooi korfballen en hoorden dat ik ging verhuizen. Zij hebben er toen alles aan gedaan dat ik bij Het Zuiderkwartier’58 kwam korfballen. Hier kwam ik in de aspiranten 2 en een jaar later in aspiranten 1. Blijkbaar waren ze zo tevreden met mijn spel dat ik regelmatig bij het 1e team reserve mocht staan. Ik speelde toen ook in een heel goed team met o.a. Marcel Teunissen, Peter Vogel, Monique v.d. Brink en Erwin Stander. Trainers-coaches waren Cor Teunissen en Charles Steinebach. Met dat team promoveerden we naar de Interregionale klasse, de huidige B-Hoofdklasse. Helaas mocht niet het hele team daar het jaar er op in spelen, die waren te oud. Alleen Peter Vogel en ik bleven over en hebben een jaar op het hoogste aspiranten niveau mogen spelen. Een mooie tijd, maar wel jammer dat dit team een jaar uit elkaar is gevallen. Maar ik dacht, volgend jaar zitten we weer bij elkaar in de junioren????.. Maar dat ging effe wat anders. Tijdens het zomer jeugdkamp werd de ploegindeling van het nieuwe seizoen bekend gemaakt en ik stond er niet bij!!! Het bleek dat ik was toegevoegd aan de seniorenselectie als meisje van 14 jaar. Ik heb in mijn carrière dus de juniorentijd overgeslagen. Achteraf vind ik dat wel jammer. 

    Toen kwam het echte werk om de hoek kijken, de seniorentijd! Hoe heb je dat ervaren?
    Ik maakte mijn debuut als 14-jarig meisje onder Charles Steinebach tussen allemaal volwassen mannen en vrouwen. Mijn teamgenoten waren toen onder andere Betty de Graaf, Ineke Bomhof, Hilco Wemmenhove en Jaap van der Veen. Een seizoen later was er al enige ‘verjonging’ met Yvonne Lam, Nettie Buitenhuis, Erwin Landwier, maar toch nog veel ouder dan ik was. Langzamerhand trad de verjonging in en speelde ik weer grotendeels weer samen met de spelers oud het aspirantenteam. Tot ongeveer mijn 38ste jaar heb ik grotendeels in het eerste gespeeld. Met twee onderbrekingen vanwege mijn zwangerschappen van onze zoon Dennis en dochter Manouk. De laatste jaren was het hoppen tussen het 1e en 2e team. Eén keer was er het Heintje Davids effect. Ik had reeds afscheid genomen van de selectie maar werd terug gevraagd door toenmalige trainer-coach Jannot Dibbink. De leukste periodes van mijn selectietijd waren bij Het Zuiderkwartier’58 onder Ad Gressie en later in de Atalante tijd de periode waarin we met trainer-coach Dick van Kooy in de Overgangsklasse hebben gespeeld. Wat altijd in herinnering blijft was de kampioensreis naar Kreta. Een prachtige tijd!

    Had je nog speciale rituelen/bijgeloof voordat je de wedstrijd inging?
    Daar heb ik nooit last van gehad. Gewoon elke wedstrijd in gaan met verstand op nul en blik op oneindig, gaan met die banaan.

    Wie waren jouw voorbeelden of mensen waar je tegen op keek?
    Eigenlijk niet, maar ik kon altijd wel fijn samen spelen met Hilco Wemmenhove, Betty de Graaf en Yvonne Lam.

    Welke wedstrijd(en) zal je altijd bij blijven en waarom?
    Dat was echt de beslissingswedstrijd in de aspiranten tegen EKCA. Door winst promoveerden we naar de hoogste aspiranten klasse.

    Wat is jouw all time favorite team?
    Toch wel het Zuiderkwartier aspirantenteam waarmee we promoveerden naar de hoogste klasse.

    En wat als je ook tegenstanders mocht kiezen?
    Dat zijn er wel een aantal geweest. In de jeugd was dat Henriëtte van ’t Overschotje. In de senioren in de Apeldoornse derby’s stond ik meestal tegen Hanna de Jong (Steeds Hooger) en Carla Sok als we tegen Apollo speelden. Zo kan ik er nog wel een paar noemen: Ella (SIOS), Nettie (EKCA). Maar altijd de snelle dames die ik verdedigend voor mijn rekening moest nemen.

    Heb je nog speciale contacten/vriendschappen overgehouden aan je korfbaltijd?
    Mijn huwelijk met Erwin is een korfbal huwelijk. Verder ben ik al een hele tijd weg uit het korfbalwereldje en verwateren de contacten. De enige vriendschap contacten die ik nog heb vanuit het korfbal is met Remon en Sonja Landwier en Elly van Zeist, op dit moment nog steeds collega bij de Deka.

    Wat heb je naast spelen nog meer betekent voor de club?
    Ik ben een paar keer mee geweest als leider bij de jeugdkampen. Verder heb ik een paar jeugdploegjes getraind.

    Ben nu nog steeds betrokken bij de club? Zo ja wat?
    Nee, helemaal niet meer. Ik stort mij nu al een aantal jaren op het hardlopen. Helaas staat dat het afgelopen jaar op een laag pitje vanwege een slepende achillespees blessure.

    Wat zou je de club meegeven?
    Ik wens de nieuwe fusieclub KV Apeldoorn heel veel succes toe.